شعر پارسی— Telegram Channel

گر به من چرخ دهد فرصتی ای باده‌خوران به خدا میکده‌ای بهر شما خواهم کرد از قضا روزی اگر حاکم این شهر شوم خون صد شیخ به یک مست روا خواهم کرد آنقدر خرقه و سجاده بگیرم از شیخ فرش این میکده‌ها را ز عبا خ…

من زخم‌های بی‌نظیری به تن دارم اما تو مهربان‌ترین‌شان بودی عمیق‌ترین‌شان عزیزترین‌شان بعد از تو آدم‌ها تنها خراش‌های کوچکی بودند بر پوستم که هیچ کدامشان به پای تو نرسیدند به قلبم نرسیدند... رویا شاه‌…

طریق عاشقان دانی درین ره چیست ای رهرو؟ غمش را پیروی کردن بلا را پیشوا رفتن سلمان ساوجی / شـــعر پارسی

برسان باده که غم روی نمود ای ساقی این شبیخون بلا باز چه بود ای ساقی ابتهاج / شـــعر پارسی

زیر سقف آسمان نتوان نفس را راست کرد در دل ما آرزوی نعره ی مستانه ماند صائب تبریزی / شـــعر پارسی