این کانال به اشتراکگذاری متون روانشناسانه و شخصی میپردازد که آینهای از رنجهای فردی و اجتماعی در ایران پس از چند سال بحران (کرونا، اعتراضات، جنگ) است. محتوا ترکیبی از درد عاشقانه، فروپاشی روانی و نگاهی تکاندهنده به سیاست و تاریخ است که نویسنده سعی دارد با بیان احساسات خود، مخاطبانی را که در فشار هیجانی یا معنوی هستند درگیر کند. تیترها و متون اغلب شامل نقلقولهای تاریخی، اشارات به رویدادهای مشخص (مثل ۱۸ دی) و توصیفات خیرهکنندهای از پوچی و تنهایی است.
محتوای اصیل و باکیفیت که با استعداد بالا موضوعات پیچیده و تلخ را بیان میکند و هم از نظر ادبی و هم از نظر روایی اثری قوی دارد.
افرادی که درگیر بحرانهای عاطفی، سوگ فردی یا مذهبی هستند و به دنبال فضایی برای درک احساسات سخت و پوچیهای زندگی در ایران هستند.
discussion
فعال (پستهای متعدد با بازخورد بالا)
negative
هنوز نظری وجود ندارد
اولین نفری باشید که تجربه خود با این کانال را به اشتراک میگذارد.
بعد از کرونا، بعد از اعتراضات، بعد از جنگ، بعد از رفتن اینا، همهش داشتیم زندگی رو به بعد موکول میکردیم.
حسی که الان به نت دارم و به اون داشتم. هر ثانیه میترسیدم بره، تهشم رفت.
رابطهمون با مجتبی خیلی عجیب شده هی میگیم عکس بده، هی میگه چراغا خاموشه. مامانم کنار نشسته. الان بابام پیشمه.
نه میتونم زندگی کنم، نه میخوام بمیرم.
نمیدونم، شاید زندگی بعدی.