شعر.— Telegram Channel

‏عید، آن روز مبارک بادم ‏که تو آبادی و من آزادم.

به که بسپارمت ای خاک به بادت ندهند؟ به که بسپارمت ای خانه که ویران نشوی؟

از درد ترک خورده و از زخم کبودیم کوهیم و تماشاگر رقصیدن رودیم. -حامد ‌عسگری.

آشوب جهان و جنگ دنیا به کنار بحران ندیدن تو را من چه کنم؟

خبرش کاش به گوشت برسد روزی دور که دلم تا تپشی داشت پریشانت بود. -فاطمه مشاعی.

بار ها افطار خود را قبل موعد خورده ام بس که از زیبایی ات "الله اکبر" گفته اند.

گفتند که از لبان او غافل شو ماه رمضان است کمی عاقل شو؛ می بوسم و از کسی ندارم ترسی ای روزه اگر معترضی، باطل شو.

گیرم که فردا سپیده سر زند و روزگار به کام شود؛ با غم آنها که برای ما جان داده‌اند چه باید کرد؟

من زمستانت شدم دیگه بهارت نیستم ؛ خوشبحالت راحتی، دیگر کنارت نیستم، عاشقت بودم ولی هرگز نفهمیدی مرا‌ انقدر زخمم زدی دیگر دچارت نیستم.

تو نه مهتاب و نه خورشیدی و نه دریایی تو همان ناب ترین جاذبه‌ی دنیایی مثل اشعار اهورایی باران پاکی و به اندازه‌ی لبخند خدا زیبایی خواستم وصف تو گویم همه در یک رویا چه بگویم که تو زیبا تر از آن رویایی م…